از وقتی ...

میخام بگم بودش پیشما ولی نبود دوسم داشتا ولی نداشت... ینی پیشم بود باهم خرف میزدیم ولی دلش دیگه پیشم نبود حواسش اینجا نبود ...همه چی عالی بود قولای زیادی دادیم اونهمه حرفای قشنگ.. ولی سرد شد..یهویی زد زیر قولا و حرفا و... وقتی شب میشه همه چی هجوم میاره دلم میگیره از همه ...حتی از خانواده خودم... یهویی به خودم اومدم دیدم همه دارن ب من دروغ میگن واسه همونه که شکستم .... دلم میگیره از سرد شدنا از دروغگوییا از ادعا کردنا...دلم میخواد ازین سیاره برم... ولی میدونم که ازین سیاره رفتن ینی مرگ ینی بری سمت خدا....

ولی من میگم نه... نمیخام بمیرم یا از جلو چش همه محو شم تا دلشون بسوزه نه... میمونم تا بشم خار تو چشم همه اونایی که دلمو شکستن.تا اونایی ک خوردم کردن پشیمون بشن... بعضی وقتا فک میکنم اتفاقای بد زندگیم واس سنم خیلی زوده...